Ekscytacja II

-Chcesz?
-Nie, tak jest dobrze

Przybysz

Daleko śliskie wszystko

Gdzie nie spojrzysz

Nawet tu pod nami

O to tu chodzi

Nie wiedzą tego chore bąble

Które liczą

Chyba że o nas to liczenie

Mówienie?

Nie słyszymy

Faluje

Lepko

Należałoby wyczyścić

Czy to jest moja wina

Czy przeciek

To nieważne

Ważne

Że poszło

Plama

I co teraz

Niech będzie

Plama

Plask

Na fudze

Już jest

Często

Więcej

Jest tak brudno

Zabicie

I niech będzie taka twarz

Wycieczka jakaś

Poszło po butach
Obcych
Nielubienie
Pryska
Każdego roku
Też w przyszłym
Tu będą w oknach
Patrzeć
Celować
Kto stąd a kto nie
Czyhające kury nośne
Morderki domowe
Głaszczą dzieciątko
A drugą ręką pac
Turystę przez okno
Opiekuńcza ale czujna
Nauczyła się tego
W małżeństwie
Bo ją kocha potwór
Co zabija
Krąży i zza cegieł
Wyciąga przemoc
Każdego bije
Żonę bije
Chyba że się skrada
Umie się czaić
Światowida ma
Nie zaskakuje
Jej
Nawet chińczyk na podwórku

Kleopatra

W szacie

Kleopatra

Magnetycznie jednolita

Więc prosta

I wokół siebie

Koncentruje

Zwyczajowym pulsem

Mniejszych

WYBRANEJ OSOBIE WOKÓŁ KLEOPATRY ZADANE ZOSTAŁO PYTANIE O POWÓD BYCIA WOKÓŁ NIEJ

Boi

Nie mówi

Cisza

I nagle perły

Płyną perły

Rzeka pereł każdemu

Przez głowę

Każdy tutaj wie

Skąd te perły

Że to Kleopatra się śmieje

Rozśmieszyciel

Zaraz jest bardziej

Trochę się świeci

Perliście

Sam nie wie jak to zrobił

Ale to tak nie jest

On nic nie zrobił

To beztroska Kleopatra

Akurat się zaśmiała

Nieosobiście

Tylko deszcz

Rzęsisty duży deszcz

Zmyje makijaż z Kleopatry

Pokaże im że jest

Zakrzywiona

Równa

Ma pęknięcia

Deszcze zmyje wszystko

Nawet nie będzie głupio potem

Deszczu!

Deszczu!

Spadnij!

Deszcz nie spadnie.

Kleopatra już dawno zamieniła go w perły.

Ma z nich zęby.