Obfitość

Chcę zjeść moją muzę

Pożreć, nie wiem czemu

Ale na stole w kuchni

W moim obsesyjnym mieszkaniu

Na niezdrowo zainteresowanej ceracie

Nie wiem co z niej przyswoję

Jakie substancje i minerały

No bo nie znam składu

A skąd skład jak nie znam muzy

Pomyślałem sobie tak jakoś

Że mogłabyś nią być ty

Ale z tego co widzę to obawiam się

Że nie nadajesz się do zjedzenia

Ponieważ to co widzę to powłoka

Która jest w porządku ale wypycha ją

Płynna lepiąca się tłuszczem żelowata półprzezroczysta gęsta

bezzapachowa lepka tłusta substancja

I gdybym cię nacisnął palcem

To by się wybrzuszyło w innym miejscu

I to wszystko jest sztywne dosyć

Bo tej substancji jest dużo w środku

Jest obfitość

Martwię się bardzo że ty jesteś dookoła

A nie że to w środku ciebie

Najgorsze jest to że jesteś nieszczelna

Przez małe pory w skórze to się wylewa

Nawet nie strumieniem jakby fontanna

Że tak obficie

To jeszcze by było ciekawe przynajmniej

Ale to się sączy i robi taki poślizg

Jak na prezerwatywie

A ja nie chcę się ślizgać na twoim czole

Jak je dotknę to tego się wyciśnie więcej

Straszne

Że wiem czemu nosisz wysokie buty

Bo byś się rozlała w łydkach

Obficie na boki

I upadła jak budynek do rozbiórki

Tak w dół całkiem pionowo

Nawet fajnie to wygląda

Całe szczęście że nie masz tego na włosach

Że są tak ładnie suche i długie

Obficie wyrastają

Pewnie musisz je myć dwa razy, co?

Chyba że skórę głowy masz szczelną

Boję się twoich białych zębów

Bo to kryształy tej substancji

Zamarznięte lub wysuszone

Czy się roztapiają, gdy jest gorąco?

Wtedy by było jak bukkake ale na odwrót

W drugą stronę w sensie

Ale też obficie

Wycisnąć się bardziej

I dodać grafit z tysiąca ołówków

Posmaruj tym rzęsy

Dziecko kalekie, jakiego nie znamy

A znacie to?

To dziecko kalekie

Jakieś znamy

Ale znacie to?

To jest dziecko kalekie

Jakiego nie znamy

Ono jest tak kalekie

Że ma zawsze spokój

Coś się dzieje, wydarzenie

Sytuacja, sprawa

Umówienie się

Spotkanie, dialog

Pożegnanie nawet dłuższe

A ono jest spokojne

I kalekie i ma spokój

I ten spokój zapierdala

Że nie znamy tego spokoju

Bo jest za szybki

Bo zapierdala

I to dzieckie kaleko

Się myli w słowach!

Dziecko kalekie jakby

Je zapytać dobrze

To mówi zawsze

Że jest doświadczonym neofitą

Że zawsze jak jest coś nowe

To ono wie jak to jest

Że jest coś nowe

I ten spokój go wtedy dogania

Bo czasami gdzie indziej zapierdala

Ale jak coś jest nowe to przychodzi

Jak stare to jest zawsze

Tylko jak jest już nie nowe

Ale jeszcze nie stare to nie

Tak jest głównie w niedzielę

Bo spokój nie lubi zapierdalać

Po takim że średnie

Wypluwa zawsze letnie

Dla niego to są brednie

Dla dziecka kalekiego też

I dziecko kalekie

Wszystko robi naturalnie

I musicie też wiedzieć

Że dziecko kalekie

Jak skądś wraca, ze spokojem

To się kładzie normalnie

I się opieprza

Całymi dniami

Za to że jest szybsze od spokoju

I spokojowi jest przykro i się obraża

Za to że się myli w słowach

I w imionach, jaki wstyd

Za to że spokój go łapie jak jest coś nowe

I mu zatyka oczy, nozdrza i pamięć

Za to że letnie jest brzydkie

Bo a może jest ładne?

Za to nawet że jest kalekie

I go nikt nie zna w ogóle

Za to też że jest dzieckiem

I go denerwują dzieci każde

Za to że twarz ma wymiary dłoni

I to tak pasuje jak tarcza

Za to że ogląda za mało filmów

I nie można porozmawiać

Za to że ogląda za dużo filmików

I nie można mądrze porozmawiać

Za to że nie wie w ogóle jak to będzie brzmiało

I chyba wyjdzie żenująco

Dlatego spierdalaj

Sam spierdalaj

No powiedziałem ci chyba

Sylaby się zgadzają

Sylaby się zgadzają chyba

Ale mogłem się pomylić bo

Dawno nie widziałem pomnika

Chyba się komuś kamień skończył

Bo chyba nie bohaterowie

Albo kwiaty mi zasłaniają

Tautologie

Nie umiem się skupić
Ciągle zapominam
Pamiętam o czym mówiłaś
Ale zapomniałem co powiedziałaś
Zapominam co to są tautologie
Bo co roku mam takie punkty w roku
Że tak zapominam o skupianiu się
A gdyby tak każdy zapominał?
Że atomy by zapominały żeby się skupiać?
I by budownictwo upadało?
To co by to było?
Ale tak nie jest, tylko ja zapominam
Stara bieda
Mówi się: mama bieda
Samotnie wychowująca szpan i złość
Zapomniałem o alimentach
O kurwa alimenty
I jest niedożywienie
I nie umiem się skupić
Na zajęciach z rytmiki
W OGÓLE
PRZYNIÓSŁ KULĘ
GUGULEC
I KOSZULĘ
NA DWA GULE GULE
Że sama siara została
Bo zapominam zawsze żeby w denko
Uderzyć żeby się ta siara rozeszła
(wcześniej zapominałem o przerzutniach)
Widzicie to?
Ja nie, ale i tak bym zapomniał o złym
Nie skupił się i nie słyszał też złego
I nie mam co powiedzieć
Złego

Żeby nie zapomnieć przypadkiem

Światło zapala i gasi lampki
Które personalnie oświetlają
Moje bezużyteczne włosy
Żeby je było widać
Żeby ich nie zapomnieć przypadkiem
Bo przypadek jest do światła
Żeby te lampki zapaliło
I one mogą tak płonąć
Żeby ich nie zapomnieć przypadkiem
Bo pamiętasz zawsze że coś płonie
Głównie dlatego że ogrzewa
Tylko dlatego funkcjonuje organizm
Bo krew jest płynna tylko gdy jest ciepła
Żeby jej nie zapomnieć przypadkiem
Jak wyschnie to może tak leżeć
Ale pamiętasz zawsze że coś płynie
Przecieka przez lepiące się palce
I to się lepi nawet jak już przestanie płynąć
Żeby tego nie zapomnieć przypadkiem
Przypadku nie można używać
Chyba że zgodnie z przeznaczeniem
Chociaż by się nadawał do wielu rzeczy
Na przykład, nie wiem, do oczu
Żeby prawe nie było takie czerwone
I jak masz lewe niebieskie genetycznie
To jakby oznaczenia na kranie
Że zimna i ciepła leci woda
Bo jakby obydwa te takie były srebrne
To wiesz, by trzeba było pamiętać że lewe i prawe
Te kropki czerwone i niebieskie są po to
Żeby nie zapomnieć przypadkiem
Przypadek też jest dobry do pustych skorup
Że nim coś bierzesz i je wypełniasz
Żeby się mogły świecić albo tak po prostu
Łatwo tak wziąć nagle i napełnić
I dlatego o tym przeznaczeniu trzeba uważać
Żeby o nim nie zapomnieć przypadkiem
Bo od przypadku może być najpierw ładnie
A potem przeciekać albo tłuszcz zostawić
I się kurz lepi i nie będzie lśnić ani trochę
A skorupa taka powinna przynajmniej lśnić
Żeby o niej nie zapomnieć przypadkiem

Ciężko ogólnie z tym przypadkiem
Bo się przydaje ale nie można
Znaczy się że niby można ale głupio tak
Bo potem może coś później wyniknąć
Co na początku nie zdajesz sobie sprawy
A potem komplikacje różne bo niezgodnie z przeznaczeniem
I dlatego o tym przeznaczeniu trzeba uważać
Żeby o nim nie zapomnieć przypadkiem
Bo to łatwo.